Je gaat wel dromen hoor van al die oude herinneringen al mijn oude vlammen schieten voorbij hangend aan mijn benen om aandacht. Familieleden die er niet meer zijn willen met je praten over vroeger en willen zelf weer deel gaan uitmaken van je in de tegeswoordige tijd. Je ruimt niet alleen ouwe dozen op maar ook de hersenspinsels in mijn hoofd. Zodat ik bijna leeg kan verhuizen naar Spanje waar nu zoals je waarschijnlijk wel begreep al weer zijn. Ons huuske word op naam gezet woensdag en dan hebben we samen een eigenste huuske. Ons eerste huuske samen want in Beesd ben ik ingetrokken met mijn hebben en houwe bij Moniuqske toen der tijd.

Beste mensen ik ga mijn kopke leegmaken de vingerkes rust geven en genieten van de zon. In Holland wordt veel regen voorspeld dus hou de waterkanalen open mochten jullie me missen ik ben p..s…n

Allemaal de groeten vanuit een zonnig Hondon van gullie eigenste columnist

Alberto

Over mijn laatste column kreeg ik nog wat mails toegezonden van de kritische lezerers die niet met naam in het reactiestukje wilde staan en mij dit dus persoonlijk lieten weten. Waarom ik geen kerst meer zou vieren en waarom ik de ballen van de boom niet meenam naar ons andere huis. Ik ben een beetje geschrokken van die reacties trouwens want een jaar zonder kerst met boom en ballen is bijna niet voor te stellen. Maar beste lezerers eens moet je een start maken naar een nieuw bestaan de één gaat samen wonen de ander weer scheiden, de ander krijgt een kind en tegenovergesteld de ander zijn kind verlaat het huis om te studeren. Kortom zo kan ik nog een tijdfje doorgaan over veranderingen die een mens kan meemaken. Vastgeroest zitten bij die zelfde zuurpiet die om precies twaalf uur zijn aardappels moet eten en precies om half twaalf ’s avonds naar bed gaat is toch ook een sleur. Laat staan 25 jaar in het zelfde huis wonen met de zelfde buren en dezelfde melkboer en de zelfde bakker en de zelfde groenteboer langs de deur. Oepss dat bestaat niet meer dat is nostalgie, om eerlijk te zijn was het toen ik jong was in de straat waar wij woonde een komen en gaan van mensen die wat langs de deur verkochte. Nee, mijn moeder hoefde niet naar een supermarkt om de boodschappen die werden gewoon thuis gebracht voor de zelfde prijs als dat wat in de winkel stond. De bakker bracht zijn brood en twee keer per week een ontbijtkoek vers van de plaat en was je jarig dan was er een boterkoek of bakte ze zelf een appeltaart. De groente boer kwam met paard en wagen langs de deuren en op enkele plaatsen stak het paard zijn hoofd door het luikje in de deur omdat hij onder andere bij mijnes oma  een snee bruin brood gaf zodat het paard eens een andere smaak in zijn mond kreeg dan een appel met een plekje.

Nu ik zo over de ouwe doos zit na te denken , nee niet over tante de ouwe doos maar over mijn foto doos die ik meegenomen heb toen we het gezin Kretiek stichte. Heb ik van de week eens doorgelopen en gesorteerd een doos voor mezelf een doos voor Marco en een doos voor Saskia. Heel wat plaatjes zijn door mijn handen gegaan en op sommige staan dingen die ik met mijn weelderige fantasie niet of nergens kon onderbrengen. Een boom met een bankje en een auto zonder chauffeur en zelfs van mensen die ik niet ken. Gewoon plaatjes gemaakt van één of ander festival met wat vrachtauto’s mens wat moet je et dat papier. Nee, geef dan mij maar de foto van mijnes kleine zussie die weer een schagerijnig staat te kijken of een foto van een neefie die inteligent staat te bekke trekke. Foto’s van ons gezin toen we nog samen op pad gingen ja dan sta je toch vreemd te kiojken met een brok in je keel zo plots was die tijd verdwenen en is nu nostalgie. Dan de taak om de foto’s te verdelen waar Marco of Saskia alleen op staat is makkelijk maar dan de verdeling van de foto’s waar ze samen op staan en dan waar hun moeder bijstaat en waar wij als gezin bijelkaar staan. Verdelen is niet mijn sterkste kant geweest dus sta ik nu soms wel eens van gooi maar op en kijk in welke doos de foto zelf wil. Na mijn uitzoektijd want ik ben nog niet klaar dan gaat de betreffende doos naar hun toe.

Nostalgie daar heeft ieder mens mee te maken en de éen wat zwaarder dan de ander zelf denk ik vaak terug aan de ouwe tijd hoe het vroeger was met de sinterklaas e.d. Mijn ouwe lui kochten in de maanden voor de Klaasdag al op diverse plekken kadoo’s ook dingen die je nodig had, zo is mij bij gebleven dat mijn oudste zussie ooit eens haar eerst bh kreeg van de goed heiligman. Zus lief altijd lelijk kijkend was in dat jaar toe aan een houder voor het bosje hout dat voor haar deur hing. Om oma te plezieren moest het kind de bh even voorhouden maar door haar kwaadheid deed ze hem om over haar trui heen en toen ik dat gezicht zag dat ze erbij trok kreeg ik spontaan een afkeer van die bh gedoe. Later bergreep ik dat die houtzakken nodig waren maar je bent jong en je bergijpt niks toch? Zo kregen we steevast dus dingen die we toch al nodig hadden en dan op de klaasdag zelf mochte uitpakke. Met de kersemis kregen wij nooit wat van kadoo’s of dergelijke, alleen eten met in mijn gedachte nog de hele kippen die mijn oma dan braaide in de roomboter met een knapperige velletje. Ik heb nooit van kluiven gehouden, ben toch geen hond, maar die boutjes zo ik best nog wel eens wille proeven Nostalgie?

Met de paashaasdagen kregen wij in het gezin nieuwe kleertjes uitgereikt en mochte dan de haas bedanken dat hij me weer een nieuwe broek kado gedaan had. Zo kreeg ik toen ik nog een klein albertje was eens een beatle pakje een blauw jasje met een ronde hals en een grijs broekje eronder, erg lang heb ik er geen plezier aan beleefd want tja een paashaasdag kan ook wel eens mooi weer geven en ik even voor het eten naar buiten om mijn pakkie aan de buurtkinderen te laten zien. Laten we even buuten, riep er één dus wij de putdeksels in de stoep bemand met een bal meost je dan elkaar afgooien en ik wilde van de ene naar de andere putdeksel renne toen ik struikelde over mijn door steunzolen ondersteunde kromme beene en je raad het goed ik kletterde met apepakkie en al over de straat tot lachens toe van de overige kids want in mijn broekie en jaske zaaten dus enkele gaten en onder die gaten wat schaafwonden. En dan thuiskomen daarover heen nog een paar knallen voor je kop (dat mocht vroeger gewoon) een schop onder mijn kont en mijn ouwe kleren weer aan Nostalgie?

Ik ga weer verder met het sorteren van de foto’s want mijn oogies worden nat door al dat nsoatalgie gedoe dus de garoetjes uut een winderig (nee, niet ik) Beesd

Alberto

Het is nu te vroeg om aan kerst te denken, hoor ik je al krakenend zeggen terwijl je dit leest, wat heeft die gek nu weer in zijn hoofd hangen. Nostalgie of gewoon die vent is het padje kwijt omdat hij de pepernoten en chocoladeletters al bij de groothandel heeft zien liggen. Nee leespiepels daar komt het niet door maar door onze grote opruiming hier te huize kretiek kunnen we naar mijn bescheide mening dit jaar geen kerst vieren. Bij de opruim woede van mijnes eega is de grote kunstboom die we aangeschaft hadden om die vreselijke naalden niet op de vloer te hebben getransporteerd naar de afvalstraat. Mijnes eega wilde et ding niet meer mee hebben naar Spanje, terwijl een logisch denkend mens toch zou zeggen hé das makkelijk daar dan valt hij ook niet uit in die warmte. Nee, mijnes eega was niet te vermurven en de drie dozen met onderdelen verdwenen dus naar het grof vuil. Daarna een doos gepakt met ballen die normaler wijze als ze eerst de grond niet geraakt hadden in de boom gehangen werden om na het instaleren van die verrekt onhandige niet doende altijd een lampje kapot lichtsnoer met afstandsbediening om niet altijd de stekker in het stopcontact te hoeven doen ook bij het grofvuil gezet. Ons eega was resuluut in het weggooien van de herinneringen van kerst dus dit jaar geen kerst in huize kretiek. Weer iets wat we gezamelijk hebben gevierd en nooit meer zal terug komen in de oude stijl en ikkus ben er niet treurig om zo rond de aankomst van die spanjaard uut madrid kriebelt bij menigeen de kerstgedachte huizen worden in de verlichting gezet.

Ps, nu ik dit schrijf schiet het mij in de gedachte dat ik ook eens de verlichting aan ons huis heb gehangen met ons partylichtsnoer een hoop 25 watt witte lampjes gekocht want normaal zitten er gekleurde in en deze opgehangen aan de dakgoot. De halve straat werd er door verlicht want 75 lampen van 25 watt op een rij geeft behoorlijk wat licht het hele dorp kwam glimlachend voorbij en omdat ik pas in het dorp woonde wisten ze gelijk dat ik het lampie van het dorp was. Na einge klachten te hebben ontvangen mede van de overburen omdat het licht in hun kamer niet meer aanhoefde en een klacht van de politiehelicopter bemaning die verblind werden bij het overvliegen heb ik er een dimmer opgezet en dat gaf sfeer volgens de kenners. Ook worden dan in  die tijd de bomen te voorschijn gehaald die al een maand eerder uit de natuur te zijn weggehaald.

Nee, huize kretiek  heeft geen boom meer en er één kopen zie ik ook niet zitten gelukkig brengen we de kerstdasgen dit jaar door in ons huuske te Spanje en die kids komen omstebeurte effekens bij ons buurte dan kenne ze gelijk de nieuwe gezinsuitbreiding uitteste. Als eerste komt mijnes schoonmama de kerstdaagjes vullen met haares aanwezigheid gelukkig hebben die Spanjaarden uitgevonden dat er maar één kersemisdag is en een tweede kenne ze daar niet. Als je effekens oplet dat zal ze merken dat Holland één van de weinige landen is die overal een tweede dag aan vast heeft geknoopt tweede paasdag, tweede pinksterdag, tweede kerstdag, tweede vaderdag ik zit me nu af te vragen welke slimerick dit heeft uitgevonde het was vast geen liefhebber van rust en genot het zal wel een vrouw geweest zijn. Want als je nagaat elke tweede feestdag wordt je als huiselijke man meegesleurd naar een meubelparadijs of een ander winkelwalhalla waar je als man je zooltjes doet afslijten.

Dit jaar geen kersemis bij de kretiekjes, ik ga het niet meer vieren, ik hou het dit jaar op 6 januari waar de drie koningen het spaanse land zal overspoelen met kadoo’s en festiviteiten waaraan ik ook vast wel plezier aan ga beleven. Mijn schoonmama gaat wat beleven als ze komt met de kersemis dan eete we knoflookbrood en maak ik voor op het vlees een pikante saus waarbij de vlammetjes uut het achterwerkje zal slaan. Achh nee hoor lieve schoonmama je krijgt gewoon een menu del dia en mag bij ons genieten van de kerstelijke hartelijkheid van de bewoners van de Camino de Cementerio 31 te MacisVenda.

Lieve mensen het zonnetje schijnt hier nu waterig en dan moest ikkus van Mootje nog wat klussies doen dus de garoetjes vanuut een vreedzaam Beesd en als ze de column heeft gelezen uuut een spannend Beesd van gullie eigenste

Alberto

Als regelmatige bezoeker is het je zeker al eens opgevallen dat mijn schrijfstijl nergens bij past het taalgebruik soms niet klopt en de zinsopbouw ronduit slecht is kortom een colum waar je als het in je dure krant stond zeker het blad om zou slaan. Waarom dan toch nog regelmatige lezers hier zit ik me nu te bedenken het geschrijf is niet wekelijks maar zo nu en dan als ik er weer eens aan denk. Wie lezen mijn colum dan en heb de techniek ingeschakeld om dit eens te achterhalen. Allereerst was ik benieuwd waar men mijn colum zou lezen en heb een generator aangezet die filtert en kan nu zien waar in de wereld men het leest. Toen een stapje verder en was benieuwd met wel programma men werkt en het programma windows kwam naar voren als de winnaar. Tjaa je raad het al ik werd nog nieuwsgieriger en bouwde eigenhandig een programma in mijn colum waarin ik kan zien of er een man of vrouw achter de computer zit en prijs me dan ook gelukkig dat 95% vrouwen zijn die mijn colum bezoeken. De 5% mannen zijn er 2% die werken op kantoor en 2% zit thuis op de laptop en 1% zit achter de vaste pc.

Bij de vrouwen is dat anders en heb door een kijkprogramma bij sommige indien aanwezig automatisch de webcam aangezet om eens met eigen ogen te kunnen zien wie er mee kijkt schrik niet dames dat ik kijk naar uwes krullekopje en zit te lachen omdat de haartjes niet goed gekamt zijn want daar let ik niet op. Ook niet of u een leuke pyama aan heeft alleen is er één kijkster bij die vaak met een roze pyama kijkt zo rond de klok van zeven een leuk pakje maar eigenlijk een eentonig beeld dus lieve mevrouw een blauwe zou u niet misstaan. Ook hoeft u niet bang te zijn dat ik u bekijkt als de kleertjes nog in de wasmand of kast liggen want zo iemand ben ik niet en door een klein cameraatje zie je alleen et gezichie maar. Van de vrouwen die ik niet zie heb ik door het programma wel een beter beeld gekregen in wat en waar ze zijn. Ook hier heb ik procenten van en kijkt 34% op hun werk naar dit geschrijf en 36% thuis. geloof het of niet maar 25% kijkt op het bed naar de colum en surft daarna naar een forum van de vrouwen kijkt 28% op het spanje forum 12% op het amerikaforum en 6% op het paardenforum. Bolle de cijfertjes nu ook zo door uwes hoofd? bij mij wel hoor ik word er tureluurs van en bedenk me nu waarom ik het je vertel. Eigenlijk om niets en denk nu bij me eigen door dit geschrijf vallen er weer 10 lezerers af die nooit meer terug komen. Of ze moeten me weer willen volgen in de reis Amerika dit najaar  jajaja de datum is 29 september tot 29 oktober. Daarna gaan we weer naar Spanje om ons huis daar verder in te richten. Of ik tijd krijg om te schrijven moeten we nog maar afwachten want we gaan met een groepje toeren door Amerika met 3 campers en de mensen die meegaan zijn nog al druk dus tijd? Achh ja we zullen wel zien blijft u gewoon terug komen hier en alle onzin van boven berust op zuiver toeval en de gebruikte cijfers zijn uit mijn duim gezogen natuurlijk kan ik u niet zien en zou het zelfs niet willen want wat gaat het mij aan of u nu roze of blauw draagt toch? Alhoewel roze pyama’s ik zal daar wel teveel gedronken hebben.

Garoetjes van Alberto uut Beesd/Macisvenda

Heerlijk een reepje Verkade melkchocolade met hazelnootstukjes krijgen van je eigenste vrouw na een dag hard werken in de schuur. Tjaa we hebben vandaag onze uitzoekdag gehad na een zolder leegruimdag afgelopen zaterdag. Een mens verzameld wat in al die jaren en wij zijn nog maar tien jaar samen laat staan als je vijfentwintig op hetzelde adres woont. Affijn ons leventje is weer wat opgeruimder en de aanhanger wat voller. Dus ik kreeg net een heerlijk stukje chocolade en voor de rest mocht ik uithijgen op mijn geliefde stekkie de bank.

Ik zwerf zo nu en dan eens over het world wide web om wat nieuws te vergaren maar er gebeurt gewoon weinig nu in de vakantieperiode of hoewel eigenlijk gebeurt er zat en net kwam ik het volgende tegen:

Kinderboerderij waarschuwt voor schapen aaien

GELDERMALSEN -  Kinderboerderijen moeten hun bezoekers waarschuwen dat mensen een infectie kunnen oplopen door het aaien van de schapen. Zwangere vrouwen of vrouwen die proberen in verwachting te raken, kunnen beter uit de buurt van de schapen blijven.

Wij hebben dan geen kinderboerderij en Mo is niet zwanger maar toch gaan we onze schapen nu niet aaien in opdracht van de partij voor de dieren hallo zeg, ze kunnen zeggen wat ze willen maar soms slaan ze daar bij die partij even wat door. Niet dat ik hier ooit over politiek maauwt maar deze keer zoeken ze spijkers op laag water. Ze wilden zelfs het schaapscheren verbieden de komende tijd terwijl alle schapen hun jas al hebben ingeleverd hallo partij voor de diertjes let eens op en kijk eens rond in de wereld voordat je ergens op reageer.

Na de partij voor de beestjes hebben we ook een partij voor de oudere alleen het volgende bericht kan ik maar moeilijk plaatsen:

Connie Breukhoven wil jongere man (van onze redactie)

AMSTERDAM -  Connie Breukhoven wil, mocht ze een nieuwe man tegenkomen, liever niet dat die even oud is. “En als ik iemand van mijn leeftijd tref, een zestiger, kan ik zeker de rest van mijn leven verpleegster worden?”

Alleen nu een jongere man om oma te verzorgen mag zeker wel tjaa een rare wereld deze zomer toch? Lijkt wel komkomertijd in Nederland.

Ik ga mijn toet schoonmaken want ik zat bij één verhaal wat te kwijlen dus voorlopig effekens de garoetjes

Alberto

ivm met komkomertijd een plaatje van een augurk

Geen bal op TV allen maar herhalingen en van de films die je al tig keer gezien hebt nee ik ben niet sjagerijnig hoor maar kan me draai niet vinden op dit moment. Mijn trouwe krant heeft er ook al geen zin in er komt met verhalen op de proppe dat ik het papier geneens zo wil scheuren dat het als plee papier gebruikt kan worden. Droevige tijden zijn aangebroken en zelf vriend Wesly en zijn vrouw Jolante hebbe van de zomervakantie ook niets overgehouden. Buitenziten hier is nu ook geen optie want ook het weer is sjagerijnig en jankt om de paar uur zijn oogies leeg op mijn bolletje. Je zal maar met een paar koters in een tentje op de hei zitten en een tent verder je schoonmoeder die een spelletje kaart met je wil spelen onder genot van een koud biertje terwijl warme chocomel beter zou passen. Het is Komkomertijd in Nederland.

Van de week was op herhaling weer een uitzending van droomhuis onder de zon waarin deze keer een jong stel met drie koters die op het platteland van Spanje een opknaphuis zocht om er een B&B van te maken zodat ze zelfvoorzienend zouden zijn met een leuk moestuintje waarmee ze de gasten konden voeren. Afijn zo’n Britesemakelaarsdame met een old Landrovertje uut het jaar nul liet ze genieten van een rit door de bergen en kwamen uit bij een huis met 21ooo m2 grond en een huis wat aan een opknapbeurtje toe was. De bewuste piepels stoven erop af en keken hun oogies uit wat een weelde zoveel land en hij plaatse er al in gedachte zijn moestuin en olijfbomen het huis was aardig om aan te zien zo van die kant dan want om de hoek was de hele gevel ingestort. Achhh zijn de makelaarsdame geen probleem toch jullie wilde wat te doen hebben en daar is hier zeker plaats voor. Binnengekomen keken ze naar een oude trap waarbij de makelaarsdame zei dat ze niet naar boven durfde omdat de vloer op instorten stond achh jullie klusse toch graag en dan kan je meteen de woonkamer vergroten. Het stel vond het toch wel veel en zag zeker met de drie kleine kinderen al hun tijd in het huuske zitte toen zei de mevrouw tegen haar man dat dit teveel van het goede was.

De berg werd weer afgedaald en kwamen bij een krakkemikkig bouwval aan dat aan hun eissen voldeed en zelfs de overkapping op het terras was om te bouwen tot een woonkamer waarin de B&B gasten  heerlijk konden genieten van het uitzicht op de fabriek beneden  die de hele dag rook met  een geurtje liet dwarelen. Ze gingen een bod plaatsen en wellicht in een volgende uitzending kan ik zien of ze er gaan wonen. Kijken jullie wel eens naar dat soort programma’s waarin je kan zien hoe het mensen vergaat in den vreemde? Nou enkele van onze kennisen wel hoor en laten dan ook duidelijk blijken dat ze op de hoogte zijn over het kopen van een huis in Spanje. Ten eerste beste kennisen wij gaan geen B&B beginnen in Spanje zelf geen blijf van mij lijf huis. Wij gaan ook geen moestuin beginnen en mocht je bij die gene horen die terzijne tijd een uitnodiging krijgt om als je wil en kan eens op eigen kosten langs te komen daar we je niet zullen laten kennis maken met onze eigen gekweekte produkten. Het is komkomertijd in Nederland.

Altijd al met groene vingers gelopen van huis uit

Binnenkort moet ik afscheid nemen van een dierbaar stuk gereedschap wat ik sinds ik bij mijn Frau ben al in de schuur heb staan. Helaas door omstandigheden kan ik het gereedschap niet vaak gebruiken en staat hij steevast op dezelfde plek in de schuur. Ik was en eerlijk gezegt ben ik er trots op dat ik het mocht hebben en vroeger moest ik met zelgemaakte  uit diverseonderdelen van voorgangers met het stuk gereedschap mijn school bezoeken en door weer en wind zeulde hij me naar de plaatsen waar ik moest zijn bergje op en bergje af we hebben heel wat meegemaakt. Nu ik 10 jaar geleden mijn oude inleverde voor een nieuwe ben ik heel voorzichtig met hem geweest en nu we gaan vertrekken naar Spanje ga ik hem met een traan verkopen. Te Koop een lieve blauw/grijze ijzeren ros met dikke bandjes achter en een oplaadbare koplamp weinig km’s op de teller en bijzonder goed onderhouden zelfs van de eerste eigenaar en er heeft geen oud vrouwtje mee gereden dacht ik. Of mijn schoonmoeder moet er stiekum mee weg zijn gereden op een onbewaakt ongeblikje je weet het maar nooit in deze komkomertijd toch? Wie o wie koop mijn ros enne in dezelfde kleur staat er hier ook één met een stang minder dus mocht je intresse hebben in goed gereedschap schroom je niet en mail ons even dan sturen we jou een mooie foto van  jut en jool.

Zo fietste ik dagelijks naar school en terug

Its kokomertijd in Nederland is een uitgave van Alberto en elke vorm van de tekst niet begrijpen berust op tjaaa om het netjes te zeggen, ………………………………………………………………………. de garoetjes van Alberto

Beide 10 jaar jonger en dunner

Zo nu weer even tijd om wat te schrijven na wat hectische dagen. Bij ons gaat alles niet over één nacht ijs zoals vele van jullie anders denken. Die twee nemen achter elkaar beslissingen waar een ander tich dagen of weken over doet. Wij zijn anders dat komt zo, wij Mootje en ikkus dus zijn 10 jaar samen op 31 juli 2000 kwam ikkus Mootje in het echie voor het eerst tegen wel hadden we enkele maanden vriendschappelijk op een 1oudersite in een schrijfgroep oppervlakkigcontact gehad. Schrijven over je beleefde dag was ’s avonds een terugkeerend item. Na een vakantie van Mo schreef ze dat ze het niet leuk had gevonden om alleen met haar kids de dagen door te brengen en ik dus spontaan tegen haar zij dat ze dan maar een foto van mij boven haar bed had motte hangen. Toen is ons balletje gaan rollen en tot op heden niet meer gestopt. Op de beruchte 31 juli hadden we om veiligheids redenen afgesproken op nutraal terrein. Je zal maar een vrouw treffe die helegaar niet bij mij zou passe toch? Dus Mootje in haar autootje gesprongen met kind en buurjongetje en afgereisd naar Assen waar ik op dat moment verbleef met het bedrijf waar mijn zoon werkte op het truckstar powerfestival een meeting van truckkers en hun aanhang. Ze hadden mij ook een truck meegegeven met een koelwagen omdat ze een chauffeur te kort kwamen en ikkus ervaring had met zo’n spul. Voor de humor ik had Saskia mijn dochter in de wagen en Marco reed achter mij met vriendin Miranda. Op weg naar Assen had ik Marco op het bakkie en Mo aan de telefoon. Ik moest steeds omschakkelen van het praten met de groep en het zenuwachtige gesprek met een vrouw. Ik werd behoorlijk gepest hoor door de hele groep die langszaam in convoy naar Assen tufte. Afijn op zondag zou ik mijn schrijfvriendin voor het eerst zien en bibberde de hele vroege morgen al was zelfs niet in staat op eieren met spek te kaanen die bij de trucks gebakken werd. Op de fiets ging ik naar de afgesproken poort met het idee als het niks is ben ikkus fietsen. Daar stond Mootje rond te kijken met hetzelfde idee als et niks is ben ik pleite. Tjaa zoals je weet is het ons niks teege gevalle en zijn dan nu 10 jaar bij elkaar.

Ze heeft door mij een rollend bestaan en rechts mijn jongste zussie Trees

Wij hebben vanaf dag één altijd veel besproken en eerlijk gezegt is dat onze betonnenplaat geworden in onze relatie en latere huwelijk. Kijk acefietjes heb je in elk huuske maar er weer uut koome in een paar huuskes. Dus elke beslissing cq aankoop genomen door ons is voorafgaand zeker tich uur besproken. Daarom lijkt het soms wel snel maar we zijn dan ook bijna altijd samen in huis en onderweg wie mij ziet zal ook Mootje zien en andersom soms ja soms mag ik een vrije dag en gaat ze met vriendin even op pad maar denk dan niet dat ik dan vrij rond kan loope hoor sinds de invoering van de mobiele telefoon houd ze regelmatig contact.

Wat heeft het nou toch allemaal te maken met je starttitel Alberto hoor ik jullie al denken, kijk toen ikkus bij Mootje kwam werd het jaar van gedogen gestart. Ikkus werd gedoogd door de Pa en Ma van Mootje en de rest van de familie want tja wat zou de gemeenschap ervan zegge dat hun dochter een vent had. Dat ikkus bij Mootje bleef slaape werd gedoogd om die zelfde reden. Afijn zo kan ik nog wel 10 velletjes A4 neerpoote, doe het niet hoor want anders hebbe gullie geen tijd om een kabinet te dogen zouden ze daar in Den Haag nou met hetzelfde zitten als in mijn relatie met Mootje? Zouden ze daar nou ook loope met het idee als hij erbij komt wat de bevolking er van zou zegge? Ikkus weet het niet ik ben druk bezig aan mijn volgende ambtstermijn van 10 jaar huwelijk met Mootje waarin we veel beslissingen moet nemen veel drempels over moeten (gaat nu beter met die hoge auto) en veel upps en downs tegen zullen komen maar als alles gaat zoals de laatse 10 jaar heb ik er veel vertrouwen in natuurlijk zal er wel eens wat fout gaan maar ja dat gedogen we dan.

Vanuut een donker grijs Beesd krijgen gullie de garoeten van mij

Nu rijden we naar Spanje met senseo koffiepads waar is de tijd gebeleven hhaahhah zo zie je dat de jaartjes vliegen toch? Mijn baas in huis heeft besloten na overleg met mij dat de handel wordt stopgezet van de windpelen de mensen hebben minder te besteden en we hebben het geheel twee jaar gegeven nu het erstandige besluit. we stoppen. Zelfs las ik vanmorgen in de krant had de kermis in Tilburg last van mensen zonder euro’s in the pocket. Waar gaat de tijd naartoe dat de markthandelaren niets meer verdienen geen activiteiten meer zijn om met gezin naartoe te gaan want enkele evenementen zijn  al geanuleerd en houden op met een bestaanrecht. Ga nu niet allemaal schrijven dat het wel meeval met de economie want eerlijk gezegt kijken door een roze bril is zorgelijker dan toegeven dat het minder gaat. Gaat het met u goed heeft u nog steeds het zelfde inkomen en bestedingspatroon schroom dan niet om ons los te maken van de overgebleven handel die we binnenkort tegen een luxe korting zullen aanbieden zodat wij ook kunnen genieten van een zorgeloze winter met onze kontjes op een zachte stoel onde de spaanse zon. Gullie hoefe geen medelijde te hebbe met ons hoor maar eerder met de voorraad die we op een stoffige plaats moeten leggen met kans op muizebeedjes terwijl u ja uwes dus iemand anders er vrolijk mee kan maken. En als er dan één gelukkig mag worden ben ikkus het wel toch? Want ben ikkus gelukkig dan ook mijn Mootje blij zo slaan we een paar vliegen in één klap neer.

Hé ik mot weer verder met mijn dagelijkse taak nu Esmee op vakantie is en de vaatwasser uitruimen, stofzuigen en bedden opmaken.

Denk aan mij de komende dagen en kijk uit naar een e mail of een bericht op www.kleurigemolens.nl over de komende opruimingsactie enne mochten gullie nog andere spulle nodig hebbe die wij niet mee neeme naar spain laat het effekens weete want wie weet!

El encargado de la casa del año

Alberto

Kerk van MacisVenda

Na lang wikken en wegen hebben we besloten langs de kerk in MacisVenda te gaan niet om het geloof maar om bij het huis te k0men die wij op het oog hadden. Natuurlijk kan je de datails lezen op www.nieuwenoord.nl et blogske van mijn snurkie. We waen weer eens afgereisd met de auto om een huis te bekijken die achteraf ons tegenviel door wat achterstallig onderhoud en een grondstuk met teveel onderhoud terwijl er was besloten in huize Kretiek dat ikkus het wat rustiger aan zou gaan doen. Nu hebben we een huis gekocht ( als de laatste paieren in orde zijn) in een leuk klien dorp met zoals ik al eerder schreef een ezelinnenkar en een geitenhoeder. Een rustiek dorp met een echte mooie kerk waarlangs wij moeten om thuis te komen. Voor de kerk een bar waar de oudere leden van het dorp ’s middags een spelletje domino spelen in de schaduw en opkijken wanneer er weer die grote blauwe auto door het dorp rijd met twee dikkere mensen erin die als koning Alberto en Prinses Monika zwaaien naar de mannen. Na 5 keer het dorp ingereden te zijn werden er spontaan handjes opgestoken dus we zijn al bekenden van het dorp. Zullen ze raar opkijken als bus en aanhangwagen met de nodige spullen uit Holland langs de kerk schieten om te lossen. Natuurlijk moeten er eerst aanpassingen gedaan worden aan de room for a pony of te wel de garage die omgebouwd gaat worden als een gastenverblijfje voor genodigde.  De blauwe auto zal hopelijk niet meer mee heoven naar Spanje want de mobiel is niet geschikt voor dat land. Door de lage opbouw en lange wielbasis is het haast onmogelijk om de herens wegen te berijden. De bochtjes zijn krap en stijl de stoepranden hoog en om nu net als afgelopen zaterdag toen ik wijn ging halen bij de wijnboer et zielige kopke van mijn Frau te zien omdat ze er niet uit kan knakte mijn hart. Er moet een andere auto komen want om niet bij vrienden op het erf te kunnen komen is een ramp dus volgende week schieten we effekens langs onze dealer om te kijken wat de mogelijkheden zijn.

Tjaaa een verhuizing van goederen komt eraan en ikkus als ervaren transporteur kan dan weer mijn hart ophalen. Vooral geniet ik van de trip waar ik mijn Mootje als ze effekens een keer wakker is van kan vertellen hoe ik in de tijd van chauffeursschap mijn dagen doorbracht over dit soort wegen. Een anecdote hier een lach daar en soms een traan van weemoed tjaa het kan rollen in een mensenleven zo ben je een bankhanger door de kou en zo ben je een terras zitter in de zon.

Wat ik ook leuk vind zijn de nieuwe lezers op mijn blog door dat ik op wat andere blogs kom buiten Amerika om Spanjeganger dus kijken hun vrienden en familie ook eens op deze blog met verhalen door de oogjes van mij. Soms serieus dan weer humor en soms met een kwinkslag naar een gebeurtenis. De één houd ervan en de ander zie ik nooit meer terug maar ja dat kan gebeuren ondanks mijn goede wil. Ik schrijf van mij af en probeer dingen niet meer op te proppen al zal ik geen mensen op de korrel zetten zonder dat ze daar van af weten hahahahaha

He beste mensen ik ga eens aan de gang buiten want het onkruid groeit hier als appekool en moet bestreden worden met harde hand dus de groetjes

Alberto

Hier in Spanje zijn grote verschille waarneembaar zoals de techniek van internet ik zit hier nu in Spanje met een madameke die aan het afkicke is bijna geen internet is voor mij dragelijk maar moppie heeft er haar levenswerk van gemaakt. Wil graag weete wat één van gullie gegeete heeft , wat je gekocht heb en wat je gaat doen vandaag. Allememagies wat is mijn frau onhendig. We hebbe al zo´n spaans insteek stokkie gekocht waarmee we conact zouwe krijge tjaa en hier blijfe de jaardjes steeke ze hebbe et wel maar et werkt nie. Gistere op weg om te kijke naar et huuske kom ikkus met chrysler et hoeke om zoefe rij ikkus bekans een ezelekar omver die op top snelheid ook et hoekie omkwam ik gooide me stuur om en kon nog net mijn hoge snelheid van 10 km afremmen tja gelukkig ree ik geen 30 km anders hadde we verplicht hier ezelesoep motte eete met de dorpelinge. Een stukkie verder net na de kerk die we rechts passeerde om naar bove te gaan liep de plaatselijk Paco met zijn geiten te wandele, rustig liepe die beeskes achter man met strohoed aan en keeke achterom als of ze zegge woue he bolleke gij mag hier koome woone maar we wille regelmatig wat te bikke hebbe bij je poort. Affijn na de geite de berm te hebbe in gegjaagd kwaame we bij et huuske an. O jee nu we in Nederland een partij voor konijne hebbe mot ikkus het anders formulere: de boer stak zijn hand op en wees met zijn stok naar de berm en de geiten deede dit automatisch alsof ze begreepe wat et boerke bedoelde het waare dus getrainde geite pffff ook weer opgelost.

Het huuske voldoet aan onze verwachtinge maar daarover verwijs ik uwes naar de andere blog wel kan ikkus uwes meedeele dat het plot (de plek waarop het huuske staat) lekker klein is, klein hoor ik jullie al zuchte ja klein 2000 m2 terwijl we andere huuskes hebbe bekeeke op 10.000 m2 dus ikkus krijg 8000 m2 minder werk. In het buitengebied is die 10.000 verplicht om een huus te mooge bouwe en dan kan je een gedeelte beplante met amandel of olijf boomkes. Nu kanne we de gehele plot inrichte voor ons zelf. De garage wordt gastenverblijf met douche en schijtpot een bedje en een kookgedeelte zodat mijn schonemoeder haar eigenste aardaples kan kooke als ze eens op bezoek kom. Aan het huuske mankeert niets een droomhuis maar dan onder de zon hier is het nu 35 graden en eerlijk is eerlijk ik heb er minder last van als in Holland als het een keer warm is. Thuis ben ik altijd ’s nachts onrustig en slaap ik slecht ben dan vroeg op en hier slaap ikkus als een prins op een erwt en mot me bedwinge om niet de gehele morge door te slaape dus uiterlijk 9 uur kom ik van et bedje af.

IK ga maar ontbijte hier op et terras ons moeke zet net een emmer pap voor mijn neus en kijkt dwingent naar haar lapdoos die ikkus nu in hande heb zal ze zo effekens vertelle dat we weer geen internet hebbe hahhha kan ze weer kikke. Oeps hoe zet ik nu et blogske online eeee zo gauw we verbinding hebbe zien gullie em van zelf.

Garoetjes uut een warm maar dragelijk Spanje van gullie eigenste reporter

Alberto