Room for a pony
Na lang wikken en wegen hebben we besloten langs de kerk in MacisVenda te gaan niet om het geloof maar om bij het huis te k0men die wij op het oog hadden. Natuurlijk kan je de datails lezen op www.nieuwenoord.nl et blogske van mijn snurkie. We waen weer eens afgereisd met de auto om een huis te bekijken die achteraf ons tegenviel door wat achterstallig onderhoud en een grondstuk met teveel onderhoud terwijl er was besloten in huize Kretiek dat ikkus het wat rustiger aan zou gaan doen. Nu hebben we een huis gekocht ( als de laatste paieren in orde zijn) in een leuk klien dorp met zoals ik al eerder schreef een ezelinnenkar en een geitenhoeder. Een rustiek dorp met een echte mooie kerk waarlangs wij moeten om thuis te komen. Voor de kerk een bar waar de oudere leden van het dorp ’s middags een spelletje domino spelen in de schaduw en opkijken wanneer er weer die grote blauwe auto door het dorp rijd met twee dikkere mensen erin die als koning Alberto en Prinses Monika zwaaien naar de mannen. Na 5 keer het dorp ingereden te zijn werden er spontaan handjes opgestoken dus we zijn al bekenden van het dorp. Zullen ze raar opkijken als bus en aanhangwagen met de nodige spullen uit Holland langs de kerk schieten om te lossen. Natuurlijk moeten er eerst aanpassingen gedaan worden aan de room for a pony of te wel de garage die omgebouwd gaat worden als een gastenverblijfje voor genodigde. De blauwe auto zal hopelijk niet meer mee heoven naar Spanje want de mobiel is niet geschikt voor dat land. Door de lage opbouw en lange wielbasis is het haast onmogelijk om de herens wegen te berijden. De bochtjes zijn krap en stijl de stoepranden hoog en om nu net als afgelopen zaterdag toen ik wijn ging halen bij de wijnboer et zielige kopke van mijn Frau te zien omdat ze er niet uit kan knakte mijn hart. Er moet een andere auto komen want om niet bij vrienden op het erf te kunnen komen is een ramp dus volgende week schieten we effekens langs onze dealer om te kijken wat de mogelijkheden zijn.
Tjaaa een verhuizing van goederen komt eraan en ikkus als ervaren transporteur kan dan weer mijn hart ophalen. Vooral geniet ik van de trip waar ik mijn Mootje als ze effekens een keer wakker is van kan vertellen hoe ik in de tijd van chauffeursschap mijn dagen doorbracht over dit soort wegen. Een anecdote hier een lach daar en soms een traan van weemoed tjaa het kan rollen in een mensenleven zo ben je een bankhanger door de kou en zo ben je een terras zitter in de zon.
Wat ik ook leuk vind zijn de nieuwe lezers op mijn blog door dat ik op wat andere blogs kom buiten Amerika om Spanjeganger dus kijken hun vrienden en familie ook eens op deze blog met verhalen door de oogjes van mij. Soms serieus dan weer humor en soms met een kwinkslag naar een gebeurtenis. De één houd ervan en de ander zie ik nooit meer terug maar ja dat kan gebeuren ondanks mijn goede wil. Ik schrijf van mij af en probeer dingen niet meer op te proppen al zal ik geen mensen op de korrel zetten zonder dat ze daar van af weten hahahahaha
He beste mensen ik ga eens aan de gang buiten want het onkruid groeit hier als appekool en moet bestreden worden met harde hand dus de groetjes
Alberto

Hola Alberto,
Wat een belevenissen zeg en zo onvoorstelbaar snel. Geweldig gewoon. En super om te horen hoe je opeens een ander mens kan worden van al die zon. Goed voor het lijf. Kan je eindelijk al die jaren met pijn een beetje inhalen.
Hou ons op de hoogte!!!!!
Je eigen knalrode open dak 4wielekes karretje voor in El petite Moab D’Espangna!?
Als anti-spam krijg ik “roze pyama” dus ik ben zeer benieuwd, wat er nog meer aan veranderingen op stapel staan.
Nieuw huis, nieuwe auto, nieuwe buren, nieuwe vrienden: andere kleur pyama???? Moet ik me zorgen maken over de pyama of de kleur…
Afijn, we hebben het er dinsdag wel over. Let jij wel goed op je Mootje?? Extra ZORGZAAM zijn nu ze is gevallen???
Ik check het dinsdag. Mi corazon, hasta la vista, Anita en je drinkmaat Jan XXX