Alberto

nog even wachten en dan, ja dan gaan we weer op weg naar Spanje toch? Niets is zeker dus wachten we nog maar effekens af op berichten uut Spain. Hoe wat waarom zullen jullie denken het huis is toch gekocht? Zeker maar je weet maar nooit voor mij is de zekerheid van doorgaan is dat ik in mijn eigenste bedje kan gaan legge in ons nieuwe huuske. Van het weekend hebben we nog een verkoopweekend gehad nu niet in Groningen maar in het veilige Limburg waar de menskes vriendelijker waren dan in het hoge noorden. Geen onverstaanbare gesprekken met als doel iets gratis te krijgen zoals achteraf regelmatig bleek. Dachte de Groningers nog dat ze bij het krijgen van een gratis relatiekaart ook bij de kramen en winkelwagens gratis konden winkelen tjaaa als je niet kan leeze is het moeilijk rondlopen op een beurs. Nu was het anders de piepels daar waren goed gebekt en al verstond ik sommige niet ze betaalde met eerlijk euro’s. Wij hadden laatst nog een filosofiese babbel met elkaar dat we ondanks de grote verandering best opgeschoten zijn met de euro normaal most je bij de belgies al frankjes ophaale en een paar kilometer verder weer de franse frankskes in je portomonee doen. Bij de Spaanse grens weer over op de pesetaas en maar rekenen wat allles koste. In mijn tijd als europareiziger met vrachtwagen hadden wij altijd eenbundelgeld mee van alle landen waar we door heen gingen of moesten zijn voor de te maken onkosten. Nu vertrek je met creditkaart en wat geld naar een hoop landen van europa zonder om te wisselen en extra kosten wat ja omwisselen koste altijd geld en je verloor er altijd op. Daarom hadden we in mijn tijd als chauffeur ook wel handelsgoederen bij ons. Een tankwagen schoonmaken bij een cementbedrijf in yogoslavie voor twee pakken Aldi koffie. In voormalig DDR eten en drinken voor nylonkousen van Zeeman.

Nu rijden we naar Spanje met senseo koffiepads waar is de tijd gebeleven hhaahhah zo zie je dat de jaartjes vliegen toch? Mijn baas in huis heeft besloten na overleg met mij dat de handel wordt stopgezet van de windpelen de mensen hebben minder te besteden en we hebben het geheel twee jaar gegeven nu het erstandige besluit. we stoppen. Zelfs las ik vanmorgen in de krant had de kermis in Tilburg last van mensen zonder euro’s in the pocket. Waar gaat de tijd naartoe dat de markthandelaren niets meer verdienen geen activiteiten meer zijn om met gezin naartoe te gaan want enkele evenementen zijn  al geanuleerd en houden op met een bestaanrecht. Ga nu niet allemaal schrijven dat het wel meeval met de economie want eerlijk gezegt kijken door een roze bril is zorgelijker dan toegeven dat het minder gaat. Gaat het met u goed heeft u nog steeds het zelfde inkomen en bestedingspatroon schroom dan niet om ons los te maken van de overgebleven handel die we binnenkort tegen een luxe korting zullen aanbieden zodat wij ook kunnen genieten van een zorgeloze winter met onze kontjes op een zachte stoel onde de spaanse zon. Gullie hoefe geen medelijde te hebbe met ons hoor maar eerder met de voorraad die we op een stoffige plaats moeten leggen met kans op muizebeedjes terwijl u ja uwes dus iemand anders er vrolijk mee kan maken. En als er dan één gelukkig mag worden ben ikkus het wel toch? Want ben ikkus gelukkig dan ook mijn Mootje blij zo slaan we een paar vliegen in één klap neer.

Hé ik mot weer verder met mijn dagelijkse taak nu Esmee op vakantie is en de vaatwasser uitruimen, stofzuigen en bedden opmaken.

Denk aan mij de komende dagen en kijk uit naar een e mail of een bericht op www.kleurigemolens.nl over de komende opruimingsactie enne mochten gullie nog andere spulle nodig hebbe die wij niet mee neeme naar spain laat het effekens weete want wie weet!

El encargado de la casa del año

Alberto